Duklando Bretonio



































Duklando Bretonio
Origina nomo
Duché de Bretagne (fr)
Dukelezh Breizh (br)
Duchë de Bertaèyn (gal)






↓
936 – 1547
↓


blazono



blazono

Geografio

Situo de la duklando en Eŭropo
Situo de la duklando en Eŭropo


Ĉefurbo:
Neniu oficiala ĉefurbo sed tri gravaj urboj :
Nantes, Rennes kaj Vannes

Loĝantaro


Lingvoj:

bretona, galoa, franca, latina


Religio:
Kristanismo

Ŝtat-strukturo


Ŝtat-strukturo:
Monarĥio













































Antaŭaj ŝtatoj:



Reĝlando Bretonio
Reĝlando Bretonio


Postsekvaj ŝtatoj:



Reĝlando Francio
Reĝlando Francio


Historio
936
 Albordiĝo de Alano de Poher en Dol

1-a de aŭgusto 939
Batalo de Trans
939
 Unuiĝo de Domnoneo, Kernevo kaj Bro Waroch

4-a de aŭgusto 1532
unuiĝo de la duklando Bretonio al la reĝlando Francio
Aŭgusto 1532
 Unuiĝa edikto de Nantes
Septembro 1532
 Edikto de Plessis-Macé

31-a de marto 1547
 Surtroniĝo de Henriko la 2-a

Duko
(1-a) 936-952
Alano la Tordbarba
(Lasta) 1536-1547
Henriko la 2-a de Francio








v • d • r
Information icon.svg



La duklando Bretonio situis en okcidenta Eŭropo, en la okcidenta parto de la reĝlando Francio. Ĝia teritorio etendiĝis proksimume sur la nuna regiono Bretonio (franca regiono) kaj la departemento Loire-Atlantique.


La duklando naskiĝis en 936, en la normanda okupo de Bretonio. Alano la Tordbarba, nepo de la lasta reĝo de Bretonio Alano la Unua la Granda, liberigis la landon de la normandoj kaj fariĝis la unua duko de Bretonio. Dum pli ol tri jarcentoj, de la 10-a ĝis la 12-a jc, la grandaj bretonaj grafaj familioj de (Nantes, Rennes, Kernevo) vigle luktis pri la bretona lando kaj fine ili, unu post la alia, posedis la duklandon.


Meze de la 12-a jc, la duklando fariĝis vera geostrategia gravaĵo por la du gravaj eŭropaj potencoj, kiuj estis la Francio kaj la Anglio. La angla dinastio de la plantaĝenetoj kaj la domo de Francio lokis siajn dukojn al la kapo de la duklando por pli bone regi ĝin. La dukoj truditaj de la du rivalaj potencoj neniam ĉesis provi akiri aŭtonomecon de siaj respektivaj suverenoj. Tiel, la francoriginaj dukoj sukcesis, komence de la 13-a jc ĝis la fino de la 15-a jc, starigi veran potencon, sendependan bretonan Ŝtaton, ekzistantan inter la 1360-aj jaroj kaj la 1460-aj jaroj, en la centjara milito.


Post preskaŭ 60 jaroj da lukto, same milita kiel diplomatia, la reĝlando Francio sukcesis ekposedi la duklandon, kiun ĝi avidis de pluraj jarcentoj. En 1532, la unuiĝo de la duklando Bretonio al la reĝlando Francio estis proklamita. La nova franca provinco tamen konservis grandan aŭtonomecon kaj siajn privilegiojn ĝis la franca revolucio de 1789.



Aneksaĵoj |



Vidu ankaŭ |



  • Bretonio

  • Grafo de Richmond

  • Historio de Bretonio

  • Suverenoj de Bretonio



Eksteraj ligiloj |



  • france Registrolibroj de la kanceleriejo de la duklando de Bretonio (1407-1586)





Portala ikono Portalo pri Duklando Bretonio










-

Popular posts from this blog

Wolfgang Unzicker

Image
Wolfgang Unzicker, Bad Liebenzell 1995 Verband Deutschland  Deutschland Geboren 26. Juni 1925 Pirmasens Gestorben 20. April 2006 Albufeira Titel Internationaler Meister (1950) Großmeister (1954) Beste Elo‑Zahl 2545 (Juli 1971) Wolfgang Unzicker (* 26. Juni 1925 in Pirmasens; † 20. April 2006 in Albufeira) war ein deutscher Schachmeister. Inhaltsverzeichnis 1 Leben 2 Nationalmannschaft 3 Vereine 4 Familie 5 Publikationen 6 Auszeichnungen 7 Literatur 8 Weblinks 9 Einzelnachweise Leben | Wolfgang Unzicker, 1953 Wolfgang Unzicker war der Sohn des Studienprofessors Eugen Unzicker (1884–1976), der in den 1920er Jahren Schachturniere organisierte und Lehrer am Theresien-Gymnasium in München war, das auch der Sohn bis zum Abitur 1944 besuchte. Von seinem Vater erlernte Unzicker im Sommer 1935 das Schachspiel. Er machte schnell Fortschritte und wurde 1939 zu einer von Willi Schlage geleiteten ...
Read more

Unua mondmilito

Image
Unua mondmilito Daŭro: 28-a de julio 1914 - 11-a de novembro 1918 Loko: Mondmilito (Eŭropo, Afriko kaj Proksima Oriento (mallongtempe en Ĉinio kaj Pacifiko) Rezulto: Venko de Interkonsento. La fino de la germana, la rusia kaj la aŭstra-hungara imperioj, ankaŭ la Osmanida imperio. La estiĝo de novaj landoj en la meza kaj la orienta Eŭropo. Casus belli : Murdo de sekvonto de trono Francisko Ferdinando (la 28-an de junio), la sekva aŭstria proklamo de milito al Serbio (la 28-an de julio), la rusa mobilizo kontraŭ Aŭstrio-Hungario (la 29-an de julio). Ankaŭ la naciismo, militismo kaj imperiismo. Flankoj Interkonsento : Cara Rusio Serba reĝlando Francio Brita imperio Itala reĝlando Usono Japanio Centraj potencoj : Germana imperio Aŭstrio-Hungario Osmanida imperio Bulgara imperio Komandantoj Georges Clemenceau Joseph Joffre Ferdinand Foch Robert Nivelle Herbert H. Asquith D. Lloyd George Douglas Haig John Jellicoe Vi...
Read more

Schloss Hohenburg (Lenggries)

Image
Schloss Hohenburg Schloss Hohenburg ist ein Gemeindeteil der Gemeinde Lenggries im Isarwinkel. [1] Inhaltsverzeichnis 1 Baugeschichte 2 Bauherr 2.1 Spätere Eigentümer 3 Fotogalerie 4 Einzelnachweise 5 Literatur 6 Weblinks Baugeschichte | Bereits seit dem 11. Jahrhundert gab es bei Lenggries die mächtige Burg Hohenburg, von wo jahrhundertelang die Geschicke des Isarwinkels geleitet wurden. Seit 1566 war diese Burg im Besitz der Augsburger Adelsfamilie und Patrizier Herwarth . Während des Bayerischen Volksaufstandes von 1705 stand die stolze Veste im Zentrum dieser Erhebung, anschließend, im Spanischen Erbfolgekrieg wurde die Burg von österreichischen Soldaten besetzt. Am 21. Juli 1707 ging die Burg, unter bis heute ungeklärten Umständen, in Flammen auf und wurde in der Feuersbrunst zerstört (Genaueres zur Burg im Hauptartikel Hohenburg (Lenggries)). Bauherr | Graf Ferdinand Joseph von Herwarth , der zu dem Zeitpunkt Herr der Burg...
Read more