Kantoteatraĵo
Kantoteatraĵo (germane: Singspiel) estas mallonga teatraĵo kun interplektitaj kantaĵoj kaj instrumentaj pecoj, kiu precipe estis prezentata en Germanio dum la 18-a jarcento. Ĝi ekestis el la franca komika opero. Malsame al la itala komika opero en la kantoteatraĵo estis inter la kantoj ne recitativoj, sed parolataj dialogoj.
Verkoj |
Johann Adam Hiller:
Die Liebe auf dem Lande, 1768
Der Dorfbarbier, 1771
Wolfgang Amadeus Mozart:
Bastien und Bastienne, Vieno 1768
Zaide, dum la vivo de Mozart neniam prezentata, 1781
Die Entführung aus dem Serail, Vieno 1782
Der Schauspieldirektor, Vieno 1786
Die Zauberflöte, Vieno 1791
Karl Ditters von Dittersdorf: Doktor und Apotheker, Vieno 1786
Johann Friedrich Reichardt: Erwin und Elmire, 1790, teksto: Johann Wolfgang Goethe
Peter von Winter: Das unterbrochene Opferfest, Vieno 1796
Joseph Weigl: Die Schweizer Familie, Vieno 1809
Carl Maria von Weber: Abu Hassan, Munkeno 1811
Franz Danzi: Turandot, Karlsruhe 1816, teksto laŭ Carlo Gozzi
Conradin Kreutzer: Melusina, Berlin 1833, T teksto laŭ Franz Grillparzer
Heinrich Marschner: Der Holzdieb, Dresdeno 1825
Franz Schubert:
Claudine von Villa Bella, 1815, teksto: Johann Wolfgang Goethe
Der vierjährige Posten, 1815 (unua prezentado 1869)
Die Zwillingsbrüder, Vieno 1820
Die Verschworenen aŭ Der häusliche Krieg, 1823, unua prezentado Vieno 1861
Ferdinand Raimund/Wenzel Müller. Der Alpenkönig und der Menschenfeind, Vieno 1828
Johann Nestroy (tekstverkisto, la plejmulto de la muikoj devenas de Adolf Müller):
Der Talisman, Vieno 1840
Das Mädl aus der Vorstadt, Vieno 1841
Einen Jŭ will er sich machen, Vieno 1842
Literaturo |
- Mara R. Wade: The German Baroque Pastoral Singspiel. Peter Lang, Bern 1990 (Berner Beiträge zur Barockgermanistik, Bd. 7). ISBN 3-261-04186-2